Öncelikle bir uyarı:

Burada vereceğim önerilerin hepsi, benim Amerika ve Kanada’daki sosyal bilimler alanındaki yüksek lisans ve doktora başvurularım ve deneyimlerime dayanmaktadır. Sizin çalışma alanınız ve başvurmayı düşündüğünüz ülkeler farklı ise, benim deneyimlerim ve önerilerim size uygun olmayabilir.

Bu blogda üç temel konu üzerinde yazdım:

• Okul Seçimi: Doğru kuruma karar verme süreçleri, kaç okula başvurmalı, başvuru ücretlerini nasıl ödemekten kaçınabilirsiniz.
• Potansiyel danışmanla iletişime geçmek ya da geçmemek.
• Okul kabulünde gelen teklifi hemen kabul edip etmemek.

Okul Seçimi

Okul seçimi hafife alınmayacak bir süreçtir, özellikle de uluslararası bir öğrenci olarak başka bir ülkeye göçmenizi gerektiren bir karar olduğu zaman. Bu yüzden okul seçiminde ülkenin şartlarına da bakmak gereklidir. Hangi ülkede yaşamanın uluslararası bir öğrenci olarak size ve gelecek planlarınıza daha fazla avantaj sağladığını düşünerek okul seçiminizde ilk adımı atabilirsiniz.

Ülkelerin listesini belirledikten sonra ilk olarak çalışmalarını takip ettiğiniz/çalışmak istediğiniz hocaların bulunduğu okulları ve bölümleri incelemenizi öneririm. Ardından yaşamak istediğiniz ülke/şehirde bulunan okulların istediğiniz bölümlerini tek tek incelemenizi tavsiye ederim. Bu inceleme detaylı olmalıdır, hatta çok detaylı olmalıdır!

Örneğin, bir Excel tablosu oluşturabilir ve tüm önemli bilgileri aynı tabloda bir araya getirebilirsiniz. Ben böyle yapmıştım. Ancak, birçok okul ve bölümle ilgili aşağıdaki bilgileri (ve daha fazlasını) doldurduktan sonra incelediğim okulların çoğuna başvuruda bulunmamıştım. Sizin için en doğru okula/lara karar vermek uzun araştırmalar gerektiren bir süreçtir.

Bu yukarıdaki Excel’de örneklediğim temel bilgileri değerlendirerek hem doğru okula başvurarak başvuru kabul şansınızı artırır, hem de kabul aldıktan sonra daha mutlu olacağınız bir yeri seçmiş olursunuz.

Tabii ki, siz bu listeye sizin için önemli olan diğer bilgileri de ekleyebilirsiniz. Örneğin, okulun konut/barınma fırsatları, ülkenin göçmenlik yasalarının mezuniyet sonrası kalıcı yerleşmenize uygun olup olmadığı gibi daha bir sürü kriter ekleyebilirsiniz.

Okul Seçiminde En Dikkat Edilmesi Gereken Şey:

Bu okul sizin için ve araştırmanız için doğru bir kurum mu? Okulun hocaları sizin alanınızla ne kadar ilgili? Sizin çalışmalarınıza rehberlik edebilecek kaç hoca var? Bu kurum sizin gelecek planlarınızı gerçekleştirmenizde bir adım görevi görecek mi? Bunların hepsinin cevabını önceden verebilmeniz gerekiyor. Zaten kendiniz sizin ve çalışmalarınız için doğru kurumu bulduğunuzu düşündüğünüzde başvurunuzda da bu bilgileri verecek ve kurumu daha kolay ikna edeceksiniz.

Okul Sıralaması Önemli mi?

Evet ve hayır!

Evet, çünkü başvuru şansınızı artırmak için farklı sıralamalardaki okullara başvurmak mantıklı olacaktır.

Hayır, çünkü sizin önceki eğitiminizin yüksek sıralamalı olup olmaması hangi okullara başvuracağınızı belirlemez! Yani demem o ki, yüksek sıralamalı bir okuldan gelmiyor olmanız yüksek sıralamalı okullara kesinlikle kabul alamayacağınız anlamına gelmiyor! Eğer kurum sizin doktora çalışmalarınız için doğru bir yerse ve başvurunuz sağlam ise, şansınız her zaman vardır!

Yani siz sizin için doğru olan kurumları belirlemeye çalışın — sizin geldiğiniz okulun ya da başvurduğunuz okulun sırasının bir önemi yok.

Kaç Okula Başvurmalıyım? Başvuru Ücretlerini Nasıl Öde(m/y)eceğim?

Bu sorunun tek bir cevabı yok! Ancak ben 2–3 okula başvurmanın mantıklı olduğunu düşünmüyorum. Kuzey Amerika başvurularında öğrencilerin genellikle 10–13 başvuru yaptığını biliyorum. Her başvurunun aldığı zaman oldukça fazla! Bu nedenle başvurularınızı stratejik bir şekilde yapmalısınız.

Ben mesela yüksek lisans başvurumda sadece 1 okula başvurmuş ve kabul almıştım ama doktora başvurumda 10 okula başvurmuş ve sadece 1 kabul almıştım. Üstelik bu kabul, başvurduğum en yüksek sıralamaya sahip okuldan gelmişti. Çünkü başvurularım arasında bana en uygun olan oydu.

Ayrıca özellikle Türkiye’den başvuruyorsanız ve her başvurunun maliyetinin farkında iseniz, eminim ki bu 10–13 sayısı size çok gelmiştir. Bu da bizi okul başvurularında göz önünde bulundurmanız gereken başka bir kritere getiriyor: ÜCRETSİZ BAŞVURU (FEE WAIVER)!

Okul başvurularından önce başvuru ücretinden muaf olup olamayacağınızı bölümün web sayfalarında, eğer orada bulunmuyorsa bölüm sekreterlerine e-posta göndererek öğrenebilirsiniz. ‘Ben neden muaf olayım ki?’ demeyin! Türkiye’deki ekonomik krizden bir cümleyle bahsetmeniz yetecektir. Kabul etmeyeceklerini düşünseniz bile, sormanızın sizi yüzlerce dolar ödemekten kurtarma şansına sahip olması bile denemek için yeterli bir sebep.

Son bir not olarak: Bazı okullar için başvuru ücretlerini ödeme tarihleri doktora başvuru belgelerini yükleme tarihinden önce oluyor. Bu sebepten başvurmayı planladığınız her okulun başvuru ücretini ödeme tarihi ve belgeleri gönderme tarihleri aynı mı değil mi diye özellikle bakmanızı öneririm.

Potansiyel danışmanınızla iletişime geçmek ya da geçmemek!

Bence doktora başvurularının en tartışmalı konularından birisi bu! Hatta bu blogu yazmaya karar vermemdeki en önemli etkenlerden biri de bu konu. Bazıları başvuru yapmayı düşündüğü okullardaki potansiyel danışmanlarla iletişime geçmenin avantajlı olduğunu söyler. Evet, ben de birçok kişinin çalışmak istediği hocayla iletişime geçmenin avantajını gördüğünü biliyorum. Yüksek lisans başvurusu yaparken ben de iletişime geçmiştim. ANCAK, doktora başvurusu yaparken hiçbir hoca ile iletişime geçmedim ve genellikle öğrencilere de iletişime geçmemeyi öneriyorum.. Bunun sebepleri:

• Başvuruları genellikle okulda bulunan her hoca incelemiyor ve her hocanın söz hakkı olmayabiliyor. Genel olarak önce bölüm yönetimi, başvuru sahibinin temel kriterleri tamamlamış olup olmadığına bakarak ilk elemeyi yapıyorlar. İlk elemeyi geçen öğrencilerin başvuruları, bölümün belirlediği bir grup hocanın bulunduğu komitenin önüne geliyor. Bazı okullarda bu komiteler yerli ve uluslararası öğrenciler için ayrı bile olabiliyor. Bu komitede alınan ortak kararlar sonucunda okula kabulünüz kararlaştırılıyor. Bir taraftan siz hangi hocaların bu komitede olduğunu bilmiyorsunuz ve hocalar sizin daha ilk aşamayı geçebilip geçemeyeceğinizi bile bilmiyorlar. Bu durumda çalışmak istediğiniz hocayla iletişime geçmenin size yarar sağlama ihtimali çok düşük bence. Hele ki bu kadar yoğun bir çalışma ortamında, bazen haftada yüzlerce e-posta alan hocaların e-posta kutusunda sizin dikkat çekme ve özel ilgi görme şansınızın da yüksek olduğunu düşünmüyorum.
• Hadi diyelim ki iletişime geçtiğiniz hoca ile görüşme elde ettiniz. Bence bu da çok riskli. Çünkü başvurularımızın üzerinde aylarca bazen yıllarca çalışıyoruz, fakat görüşme elde ettiğimiz hocanın karşısında heyecanımızı ne kadar kontrol edebiliriz belirsiz. O anki heyecanımızla kuracağımız iletişimin bizim avantajımıza mı dezavantajımıza mı olacağından emin değilim.
• İletişime geçmenin başka bir dezavantajı da gerçeklerle yüzleşmek! Mesela, genellikle okulların uluslararası kontenjanı çok az oluyor, birçok bölüm sadece 1–2 öğrenci kabul ediyor. Genellikle iletişime geçtiğinizde hocalar size bu gerçeği hatırlatırlar ve başvurunuzun ne kadar rekabetçi bir ortamda geçtiğini yeniden hatırlatmak başvuruya olan heyecanınızı azaltabilir.

Bu bahsettiğim dezavantajların bir kısmını kendim yaşadığım için, bir kısmını ise doğrudan hocalardan duyduğum için biliyorum. Yine de eğer iletişime geçmeye karar verirseniz, CV, niyet mektubu ve akademik proposal’inizi de e-postaniza eklemeyi unutmayin derim.

Sonuç olarak, potansiyel danışmanınızla iletişime geçme meselesi yüksek lisans/doktora başvuruları sürecinde tartışmalı bir konu. İletişim kurarken bunun avantajları olduğu gibi dezavantajlarını da göz önünde bulundurmalısınız.
“Kabulum geldi, hemen kabul etmeliyim!” diyorsan sakin ol ve burayı oku!

Doktora kabülümde yanlış yaptığım ve çok büyük pişmanlık duyduğum bir konu: doktora teklifini hemen onaylamak.

Kabul aldığınız okuldan gelen teklifi “pazarlıksız” kabul etmek, doktoraya 1–0 geriden başlamanıza sebep olacaktır. Ben bunu önceden duymuştum ama yine de pazarlık edebilecek biri olmadığımı düşündüğüm için çok da ciddiye almamıştım. Oysa pazarlık dediğimiz şeyin günlük pazarlıkla aynı olmadığını bilmiyordum.

Öncelikle size gelen teklifteki burs oranının okulun bulunduğu şehirde yaşam için ne kadar uygun olduğunu düşünmelisiniz. Eğer yetersiz gibi geliyorsa, en azından size gelen teklif hakkında kaygılarınız olduğunu ve kararınızı vermek için son tarihin ne olduğunu sormalısınız. İşte pazarlık başladı! Eğer okul size vereceği bursu artırmayı kabul ederse, bir sonraki adımları o olacaktır. Hiçbir risk almadan pazarlığını tamamlamış oldunuz! Oldu da bitti!

Son Not:

Yurtdışında yüksek lisans/doktora başvurularında düşünmeniz gereken çok fazla faktör var. Ben bu blogda size ezberlenmiş check-list’lerden bahsetmedim. Daha çok konuşulmayanları ele almak istedim. Umarım benim “iyi ki” ve “keşkelerim” size yardımcı olmuştur. Bol şans!

Yazar: Pelin Gül 

Kanada’da Doktora Başvuruları ve Kabul Süreçleri: Ben Ettim, Siz Etmeyin! yazısı ilk önce Kanada Geyikleri üzerinde ortaya çıktı.

Bu talep artışının aslında iki tane nedeni var. Birincisi Göçmenliğin Kanada’da durma aşamasına gelmesi ve ikinci olarak da insanların evde kaldıklarından dolayı interneti ve websitelerini daha çok kullanmaya başlamaları. Artan online kullanıcı sayısına arz sağlamak amacıyla şirketler teknolojiye normalden daha çok yatırım yapmaya başladı. 

Kanada’da Teknoloji sektöründeki en önemli artışın yaşandığı iş gurupları arasında yazılım mimarlığı ve mühendisliği, dijital pazarlama, SEO, veri analizi, siber güvenlik, bilgi işlem ve ürün yönetimi geliyor. 

Son iki yılda sektördeki büyük değişimlerden dolayı bu iş grupları şu anda Kanada’da çok revaçta. Eğer ki Türkiye’de bu sektörlerde çalışıyorsanız ve Kanada’ya gelip çalışmak istiyorsanız bu fırsattan yararlanmanızı öneririm. 

Öteyandan, eğer ki Kanada’da bu sektörlerin birinde çalışıyorsanız bu durumu bir fırsat olarak görüp kendinizi çok iyi konuşlandırmanızda fayda görüyorum.

Bu sektörlerin birinde çalışan bir profesyonel olarak bu durumdan nasıl yararlanabilirsiniz? Bu durumdan faydalanmanın bir çok yöntemi var:

LinkedIn ağında aktif olmak ve kariyer bilgilerinizi güncel tutmak

“LinkedIn’de diğer sosyal medya platformları gibi bir yer, bana ne faydası olabilir ki?” demeyin. LinkedIn profesyoneller için günümüzün en popüler ağı durumunda ve gün geçtikçe hızlı bir şekilde büyüyor. Bu platformun kariyerinize yön veren önemli bir araç olacak desem bana inanır msınız? Bu platformun ne kadar önemli olduğunu ancak içine girdiğinizde anlayabiliyorsunuz. Peki bu platformdan maksimum faydayı sağlamak için ne yapmalısınız?

LinkedIn profilinizi güncel tutup, sektörünüzdeki önemli aktif isimleri takip edin. Ben SEO sektöründeyim ve Dünya’nın dört bir yanında bu sektördeki liderleri takip ederek her gün yeni bir şeyler öğreniyorum. Bu hem kendi alanımda güncel kalmamı sağlıyor hem de öğrendiklerimi profesyonel kariyerimde kullanıp birebir pekiştirme fırsatı veriyor. İş görüşmelerinde bu bilgiler çok faydalı olabiliyor.

Diğer önemli şeylerden bir tanesi de LinkedIn Sertifikaları. LinkedIn kendi bünyesinde sertifika programları veriyor. Farklı sektörlerdeki farklı branşlar üzerine bu sertifikaları alabiliyorsunuz. Tek yapmanız gereken alanınızda önemli olan branşı seçip onun sertifika programı sınavına girmeniz. Eğer ki sınavı geçemezseniz problem değil, bu bilgiyi hiç bir şekilde profilinizde paylaşmıyorlar. Eğer ki sınavı geçerseniz sayfanızda bunu belirtebiliyorsunuz, ayrıca İnsan Kaynakları yöneticileri bu sertifikasyonu olan kişileri aradığında direkt listede siz de çıkmış oluyorsunuz. Bu sayede siz işi değil, iş sizi bulmuş oluyor. 

Bunun yanında LinkedIn’de aktif olup farklı insanları ağınıza eklemek size bir çok fırsatlar sunabiliyor. Örneğin ben Toronto’daki Dijital Pazarlama Müdürlerini ağıma ekliyorum. Teklifimi kabul ettiklerinde ufak bir muhabbet açıp aradaki buzu eritiyorum. Ardından bu insanlar SEO ile alakalı bir işi olduklarında hemen bana yazabiliyorlar. İki sene önce bu yöntem ile General Assembly kurumunda SEO eğitimi vermek için teklif aldım. Daha sonrasında George Brown College’da öğrencilere SEO sektöründeki gelişimler temalı sunum yapmam için okulun profesörlerinden biri bana ulaştı. Kısacası LinkedIn’de aktif olarak hiç beklemediğim fırsatlar ayağıma gelmiş oldu.

Bu saydıklarım bana sunulan fırsatlardan sadece bir kaçıydı, sizde LinkedIn’de aktif olarak bu gibi fırsatlardan yararlanabilirsiniz.

Networking etkinliklerine katılmak

Her yıl Toronto’da bir çok networking etkinliği oluyor. Buna benzer kariyer etkinliklerine katılarak şirketleri ve şirket kültürlerini yakından tanıma fırsatı bulursunuz, yöneticilerin kariyer hikayelerini dinleyerek onlardan ilham alırsınız ve aynı zamanda yeni insanlarla tanışarak ileride oluşacak iş fırsatlarında bu insanların sizi tavsiye etmesinde şansınızı artırmış olursunuz. Bu nedenden dolayı networking etkinliklerini yakından takip etmenizi öneririm.

İş görüşmelerine katılmak

Bir çok insan için iş görüşmelerine katılmak korku yaratan bir şey olmuştur. Bu korkuları yenebilmek için bir çok iş görüşmesine katılıp bunu yenmemiz gerekir. Burada bu korkudan değil de iş görüşmelerinin getirdiği fırsatlardan bahsetmek istiyorum. 

Sıkça iş görüşmesi yapmak hem sizi profesyonel kariyerinizde zinde tutar hem de yeni liderlerle tanışıp onlarla ilişkiler kurmanızı sağlar. Bu iş görüşmelerinde tanıştığınız liderlerle sonrasında LinkedIn’de görüşüp o ilişkiyi daha da güçlendirebilirsiniz. Bu sayede o sektörde başka bir açık olduğunda bu kişi ilk sizi düşünecektir. Bunu kariyerinde birebir yaşamış biri olarak size de kesinlikle tavsiye ediyorum. 

Yazar: Ahmet Kul – Tangerine / SEO Manager 

Toronto’da Teknoloji Sektöründeki Eleman Talebi Artışına Karşı Kendinizi Nasıl Hazırlayabilirsiniz? yazısı ilk önce Kanada Geyikleri üzerinde ortaya çıktı.

Yürüyerek yapmanın bazı zorlukları oluyor tabi ki en başta araçla yaptığınız kadar iş alamıyorsunuz yaklaşık 1-2 km’lik işler verdiği için sürekli sipariş gelmiyor ve gelen siparişlerin fiyatları ve bahşiş oranları araçla yaptığınıza göre düşük kalıyor. Ayrıca işin efor sarfetme kısmı da var tabii. Şehirde yeniyseniz ve sokakları keşfetmek isterseniz keşfederken güzel bir kazanç yolu olarak kullanabilirsiniz.

Bisiklet iyi bir seçenek

Biraz daha kazanç odaklı olmak istiyorsanız ve araba alacak kadar bütçeniz yoksa tavsiyem kesinlikle bisiklet olacak. Çünkü bisikletle çok daha fazla sipariş alıyorsunuz ve Kanada’da insanlar bisiklet kullanımına çok değer veriyorlar. Bu sebeple biraz daha bahşiş kazanabiliyorsunuz. Ayrıca şehri hızlıca kavramak için harika bir yöntem. Bisikletli olarak verimli bir şekilde çalışmanız için tavsiyem elektrikli bisiklet olacaktır. Fakat burada elektrikli bisikletlerin çok ucuz olduğu söylenemez hatta bazıları arabalardan yüksek fiyatlara çıkıyor. Bunun için benim izlediğim yöntem ilk başta ikinci el bir bisiklet almak oldu. Burada ikinci el ürünlere ulaşması çok basit.  Facebook Marketplace’den ya da kijiji.com üzerinden kolaylıkla ulaşıp sahibinden hızlıca alabiliyorsunuz. Üstelik çoğu da pazarlık yaptığınızda 5-10 dolar bile olsa fiyatı indirebiliyor.

Ben de 70 dolara koyulan bir bisikleti pazarlıkla 60 dolara düşürerek aldım. Tabi ki kask, kilit ve telefon tutacağı mutlaka şart, onlar da yaklaşık olarak 60 dolara geldi. Sonrasında ver elini Toronto sokakları deyip kendimi yollara attım ve her şey harika oldu demek isterdim tabii. Her işte olduğu gibi bu işte de zorluklarda oldu;

– Öncelikle özellikle bisikletle yapıyorsanız eğimi yüksek yerlere dikkat edin ve oraları tercih etmeyin derim.

-Mesafeleri mutlaka kontrol edin eğer enerjiniz yeterli değilse çok uzak yerlerdeki siparişleri almayın.

– Adresle ilgili sıkıntılarınız olabilir her ne kadar blok sistemi kolay olsa bile şehirde yeniyseniz buna alışmanız da zaman alabilir. Bu gibi durumlarda uygulama üzerinden müşterinin verdiği talimatları iyi takip edin ve gerekiyorsa sorun.

– Trafikte kurallara uyun polisler ceza yazabilirler. Yazılanları gördüm.

– Dil bilmeseniz bile afiyet olsun gibi sözleri öğrenin ve söyleyin nezaket her zaman kazandırır

– Eğer sürekli bisiklet kullanan biri değilseniz gerçekten yorucu olacağını bilin ve ilk günlerde kas ağrısı çekeceğinizin farkında olun

– Toronto’nun her bölgesinde farklı kültürlerle karşılaşmanın ve şehri gezip öğrenmenin keyfini çıkarın.

Yazar: Ilgın Karık

Uber Eats’le İlk Deneyimim yazısı ilk önce Kanada Geyikleri üzerinde ortaya çıktı.

Hedef Kanada, peki ama nasıl?

St. John’s Şehrine Uzanan O Yolculuk!

Eveeet, uzun zaman olmuştu yazmayalı. Sizlerle iki dönemi arkasında bırakan bir yüksek lisans öğrencisi olarak deneyimlerimi paylaşmak istiyorum.

Daha önce de bahsetmiş olabilirim, yinelemekte fayda var. Lisans eğitimini Boğaziçi Üniversitesi Psikolojik Danışmanlık’ta tamamlayıp 2012’de mezun olduktan sonra, 2021’de Memorial University’de Curriculum, Teaching and Learning Strategies üzerine yüksek lisansa başladım. 9 yıl aradan sonra tekrar üniversiteye dönmek gerçekten zor karardı. “Ay yapabilir miyim?”, “Ya dersi geçemezsem?”, “Gelmişim 32 yaşına nereden çıktı şimdi bu yüksek lisans?” diye diye yolculuğa başladım. Ancak çok özlemişim! Üniversite ortamını, kütüphaneyi, öğrenciliği, dersleri… Hayatta öğrencilik rolünü severdim de bu kadar özleyeceğim aklıma gelmemişti açıkçası.

Eğitim yoluyla Kanada’ya ya da başka bir ülkeye gitmek isteyen pek çok aday var. Bu konularda fazlaca soru aldığımı da söyleyebilirim. Elimden geldiğince ve kendi tecrübelerim doğrultusunda deneyimlerimi paylaşarak yol göstermesini umuyorum.

Öğrenciliğe Dönüş

Öncelikle başvuru yapmadan önce gerçekten öğrenciliğe, ödevlere, derslere hazır mısınız bunu iyice düşünün. Eğer öğrencilik sizin kaleminiz değilse hiç bu yola çıkmayın derim, zira yolculuk çileye dönebilir. Bunun dışında başvuracağınız bölümlere, derslere, varsa forumlarda yorumlarına bakın, mümkünse öğrenciler ya da mezunlarla iletişime geçin. Toronto, Ottawa, Vancouver gibi şehirlerde daha detaylı bilgi bulabilmek mümkün. Ben Memorial hakkında çok derinlemesine bilgi elde edememiştim açıkçası. Okulun sayfaları ve sosyal medya platformlarından olabildiğince faydalanıp bilgi edinebilmiştim. Memorial adayları pek tabi ki bana ulaşabilirler 😊

Yüksek lisans zor mu, çok mu çalışmak lazım gibi sorular alıyorum sıklıkla. Şimdiiii, bu çok kişisel bir soru. Neye göre zor, kime göre çok çalışmak lazım. Ben zaten çalışmayı çok seven ve çalışkan bir öğrenciyim, hep de öyle oldum. Eğer makale okumak, essay yazmak, analiz etmek, sunum hazırlamak vs. sizin için çok zorsa evet zor diyebilirim. Eğer bir de sıralaması daha yüksek, ya da çok daha farklı bir bölümde okuyacaksınız bu soruların cevabı tabi ki değişebilir. Hatta yüksek lisansınızı tezli, proje bazlı, ders bazlı yapıp yapmadığınıza göre bile değişebilir. Ama tabi ki öğrencilik eşittir ders çalışmak. Ben haftada okumalar, ödevler vs. dahil yaklaşık 8-10 saat çalıştığımı söyleyebilirim. Tabi ki bu 8-10 saate okulda ya da derslerde geçirdiğim süre dahil değil.

Mental Sağlık Çok Önemli

Diğer bir mesele de bu koşturma ve öğrencilik hallerinde kendinize iyi bakmak, mental ve fiziksel olarak. Yepyeni bir ülkeye gelip, sıfırdan bir hayata başlamak gerçekten kolay değil. Hiçbir şey değişmese dahi iklim değişiyor yahu 😊 Hayatımda hiç bu kadar karı bir arada görmemiştim açıkçası, bakalım yaz nasıl olacak? Neyse… Burada ders çalışıp, hayat düzeni kurmaya çalışırken sağlığa da çok dikkat etmek gerekiyor. Fiziksel sağlık için ben vitaminlerimi asla ihmal etmedim, ki Türkiye’de de buna çok özen gösterirdim. Doktoruma danışıp doğru vitamin önerilerini almıştım gelmeden. Bunun dışında bence çok daha önemlisi mental sağlık. Kış uzun, yapılacaklar listesi uzun, stres tabi ki var, dolayısıyla kendinize zaman ayırmanız, sosyal çevre edinmeniz, Türkiye’deki arkadaşlarınızla ve ailenizle bağınızı koparmamanız çok önemli. Bu konuda Türkiye’deki arkadaşlarımın hakkını ödeyemem. Her daim yan yanaymışız gibi hissetmemi sağladılar, gece gündüz yazıştık, hatta biyolojik saatlerini bile zaman zaman benim için bozdular diyebilirim. Ben zaten eşimle beraber geldiğim için fiziksel olarak da yan yana olduğum bir insan vardı yanımda hep. Burada da elbette yeni arkadaşlar edindim, sosyal çevre oluşturmaya başladım. Ancak, yalnız gelecekseniz bu noktaya dikkat etmeniz gerektiğinin altını çizerim. Yalnız gelen ve ödevlerin, derslerin, çalışma saatlerinin yükünü kaldırmakta zorlanan pek çok arkadaşım oldu.

Gelmeden önce benim en çok merak ettiğim noktalardan birisi de hocalarımla kuracağım ilişkiydi. Kültürel olarak bir fark olur mu, acaba yüksek lisans öğrencilerine daha mı zorlayıcı davranırlar, beklentileri nasıl olur gibi kafamda deli sorular vardı. Öncelikle ben şu ana kadar aldığım 5 derste sınava girmedim. Hepsinde 4-5 tane ödev yaptım (essay, sunum, analiz, literatür tarama gibi ödevler). Burada hocaların beklentisi daha çok deneyimlerimize ve derste işlenilen teorilere göre analizler yapmak, buna gerçekten çok önem veriyorlar. Özgün ve yaratıcı olmanızı da istiyorlar.

Örneğin, “Bu öğrendiğin teori senin eğitimci kimliğini, önceden var olan varsayımlarını nasıl etkiledi?” gibi derin düşünme ve araştırma gerektiren soruları cevaplamamızı istiyorlar. Bence, salt bilgi ölçen sınavlardan ziyade bu tip ödevler hem daha öğretici hem de daha zorlayıcı. Elbette tersini düşüp, sınav tercih edenler de olabilir. Önce de bahsettiğim gibi başka bölümlerin, başka üniversitelerin tamamen farklı uygulamaları olabilir. Sizi yanıltmayayım.

“Senin için geç olan zaman bir başkası için erken olabilir.”

Hocalarla ilgili en güzel detaysa, danışmanımla olan bir andan. Ben kendimi anlattım, zaten heyecanlı bir tipim, dedim ki “Ben 32 yaşındayım mezun olurken 34 olacağım. Biraz geç kaldım farkındayım”. Hocamın cevabı “Neden geç kalmış olasın? 9 yıl zaten çalışmışsın deneyim kazanmışsın, buradan mezun olduktan sonra da 10 sene de belki başka bir alanda çalışırsın. Zaman bize modern dünyanın öğrettiği bir kavram sadece. Senin için geç olan zaman bir başkası için erken olabilir.” oldu. Kişisel ve kültürel olarak yaşa, zamana, belki statüye, “Yaaa şimdi kariyerimi arkada mı bırakayım?” lara ne kadar takıldığımı anladım. Benim için tam bir aydınlanma anı oldu diyebilirim.

Mayıs ayında 3. döneme başlıyorum kısmetse. Yolun yarısı oldu bile. Sonrasında bir senem daha var. Hedefim başarıyla mezun olabilmek. Sonrası için planlarım mı? Elbette var. Yetişkin bir Nevra asla plansız yola çıkmaz 😊

O da başka bir yazının konusu olsun.

Çok sevgiler.

Yazar: Nevra Özören Şener

Öğrenciliğe Dönüş 101 yazısı ilk önce Kanada Geyikleri üzerinde ortaya çıktı.

Türkiyeʼden ve Kanadaʼdan görüştüğüm çeşitli danışmanlar benim durumumun çok zor ve imkansıza yakın olduğunu söylediler. Ön lisans mezunu olduğum için express entry ile Kanada topraklarına girmemin çok zor olduğunu belirttiler. Okul yöntemi ise hem meşakkatli hem de bana uygun değilmiş. Çok moralim bozulmuştu ancak kendimi bu konuya şartlandırmıştım. Hüzünlü gözlerle Eray ve Evrenʼi izlerken çektikleri bir video hayatıma başka bir yön verdi. Bir bilgisayar yazılımcısıyla bir bölüm çekmişlerdi. Adam şirketlere tek tek CV göndererek nasıl iş bulduğunu anlatıyordu.

Kafamda şimşekler çaktı, olaya yanlış bakıyormuşum

Ben olaya yanlış açıdan bakmıştım, benim bir mesleğim vardı! Hemen bir araştırma maratonu başladı. Kanada’da kasaplık aranan meslekler kategorisinde ve eyaletlerin kendi pilot programları dahilinde başvuru yapıp işleme başlayabiliyorsunuz. Yine bir videoda Eray’ın Job Bank’tan bahsettiğini hatırladım. İşletmeler devlet onayından geçip, resmi olarak kayıtlı ise orada ilan verebiliyorlardı. Ben de bu sitede hemen bir üyelik oluşturdum. Değinmekte fayda var CV hazırlamakla ilgili bir konu geçmişti YouTube kanalında. Kanada’da kullanılacak CV net olmalı, en fazla 1,5 sayfa uzunluğunda ve sadece gerekli bilgileri içermeli diye. Bu tavsiyeler doğrultusunda CV’mi hazırlayıp firmalara göndermeye başladım.

Uzunca bir başvuru dönemi yaşadım ama zaten kanalın çoğu videosunda bu süreçlerin ne kadar zorlu olduğu anlatılıyordu. Ben de bu motivasyonla CV göndermeye devam ederken sonunda bir geri dönüş aldım.O anın heyecanı gerçekten çok güzeldi. Bana “zor olur”, “imkansız olur” diyenlere cevap niteliğindeydi. Firma bana bir mail gönderip nerede yaşadığımı sordu ve “Türkiye” deyince hemen çalıştıkları avukatın e-mail ve telefon numarasını verdiler. Ben yine avukat lafı olunca biraz bozuldum çünkü hep olumsuz şeyler söylüyorlardı.

İngilizce bilmek beni öne geçirdi

Bu sefer daha farklı bir konuşma geçti aramızda. Öncelikle kendisi benim İngilizce bilmemden etkilendi. Eğer bu firmayla anlaşmak istemezsem bana farklı yerlerde iş bulabileceğini söyledi ve genelde kasap mesleğinde İngilizce bilen eleman bulmanın zorluğundan bahsetti. Bu zamana kadar yaşanan olumsuz dönüşlerden sonra bana böyle şeyler söylemesi gerçekten çok motive ediciydi. Mesleki olarak yapılan firma menşeili çalışma vizelerinde İngilizce şartı aranmadığı için İngilizce bilgisi genelde ikinci planda kalan bir konuymuş. Lakin benim biliyor olmam tabii ki bir avantaj oldu.

Bundan sonraki bütün süreç avukatın kontrolünde ve direktifleri doğrultusunda gelişti. Önce LMIA(Labour Market Impact Assessment) sürecini başlattılar. Neden beni seçtiklerini, neden başka bir ülkeden biriyle çalışmak istediklerini kanıtlamaları gerekiyordu. Bu süreçte benim üzerime düşen, fiilen bu mesleği ve icraatımı kanıtlamak oldu. İş yaparken video ve çeşitli fotoğraflar çektim akabinde çalıştığım iş yerinden referans mektubu aldım.

Yaklaşık iki buçuk ay sonra LMIA cevabım olumlu olarak geldi. Gelen mail ile İstanbulʼdaki VFS Global şubesine gidip biyometrik ve parmak izi verdim. Tabi LMIA sürecim ve akabinde vize başvuru sürecim pandeminin çetrefilli zamanına denk geldiği için tam bir yıl vizenin gelmesini bekledim. Çoğu zaman isyan ettim. Çoğu zaman umutsuzluk yaşadım ama ne zaman Kanada Geyikleri’ni izlesem yine bir umut oldu içimde. Bu yazıyı da uçakta yazdım. Bilmiyorum farkındalar mı ama yaptıkları ve paylaştıkları şeyler çoğu insana ilham veriyor, en azından bir yol haritası çizmemize yardımcı oluyor, teşekkürler sevgili geyikler. 

Yazar: Özer Güneş

Kasaplık Mesleğimle Kanada’ya Nasıl Geldim? yazısı ilk önce Kanada Geyikleri üzerinde ortaya çıktı.

Bu yolculuğun ilk adımları bir sene öncesinde atılmıştı ve o zamandan bilet aldığım ana kadar kara kara düşündüm Leia nasıl gidecek diye ve hatta vazgeçtiğim anlar bile oldu ama yine de bir şekilde planımı gerçekleştirmeye karar verdim. Leia solunum sıkıntısı ve hastalığı olmayan bir köpek olduğu için içim biraz daha rahattı. Evet kapı çarpsa korkar, şimşek çaksa banyoya saklanır ama yine de bu uzun yolculuğu atlatabileceğine inanıyordum.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by LEIA (@notaprincessleia)

Öncelikle veterinerle görüştüm ve kargoda gideceği için sakinleştirici bir uygulama yapmalı mıyız diye sordum ancak bunu önermediler. Kargo bölümünün sıcaklığı ve basıncı canlı hayvan taşındığında ona göre ayarlansa bile sıcaklık kabininki kadar yüksek olmayacağı için sakinleştirici alması durumunda vücut sıcaklığının daha da düşeceğini, bazen de solunum ve dolaşım problemleri yaşanabileceğini söyledikleri için sakinleştirici seçeneğini elemiş olduk.

Sıradaki aşama Leia için pasaport çıkarmaktı. Mikroçipi zaten önceden takılı olduğu için bu aşamayı atlıyorum. Ayrıca Leia daha önceden kısırlaştırıldığı için bu belgeyi de edinmiştim ve bu bilgi işleneceğinden sizin de edinmenizde fayda var. Karnesiyle birlikte İlçe Tarım Müdürlüğü’ne gidip mikroçipini okuttuk ve pasaportu düzenlettik.

Gidiş tarihi yaklaşıp da uçak bileti alma zamanı geldiğinde uçak biletini hemen almadık.  THY’nin sitesinden bilet rezervasyonu yaptırdım ve rezervasyon numaramla müşteri hizmetlerini arayıp tarih ve lokasyon bilgisi verip köpeğimin kargoda gideceğini ve uçağın buna uygun olup olmadığını teyit ettirdim. Köpeğin ırkını sordular (çünkü her ırk taşınamıyor) ve hemen kontrol edip evcil hayvan rezervasyonumu onayladılar. Bu rezervasyonu hızlı yapmanızda fayda var çünkü köpeğiyle seyahat edenler tahmin ettiğinizden fazla olabiliyor. Onay emailini aldıktan sonra rezervasyonumu hemen bilete çevirdim ve bu işlem de tamamlanmış oldu. Şu noktayı da belirtmeliyim ki İzmir’den seyahat ettiğimden Leia’nın uçakta aktarma yapmasını istemedim ve İstanbul’dan direkt uçuş ayarladım. İstanbul’a ulaşımı ise karayoluyla sağladım. Yoksa uçuşlar arası uzun bekleyişler ve daha çok stres yaşayacaktı.

Sağlam Bir Kafes Almalısınız!

Uçuş için sağlam bir kafes almam gerekiyordu ve bunun için pek çok yeri araştırdım. Öncelikle internetten baktım ama kargoda kırılan kafeslerle alakalı pek çok yorum okuduktan sonra yaşadığım yerde pet-shoplarda kendim bulmaya karar verdim. Uzun bir geziden sonra kafesi de aldım ve uçuş için gerekli işlemlerin çoğu tamamlanmış oldu. Kafes konusunda en önemli detay IATA onaylı olması. Bu kafesler yolculuklar için tasarlanmış ve sağlamlığı onaylanmış kafesler. Bu nedenle hiç risk almadan sağlam bir kafese yatırım yapmak önemli bana kalırsa.

Uçuş öncesine gelirsek en önemli noktalardan biri köpeğinizin hala aktif bir kuduz aşısı olması. Kanada’ya giriş yaparken göstereceğiniz belgede aşının geçerlilik tarihi yazmadığında geçerliliği bir sene olarak kabul ediliyor ama yine de mutlaka yazılmasını öneririm. İç dış parazit aşılarını da ihmal etmeyin elbette.

Uçuştan önce 48 saat içerisinde iç dış parazit aşılarını yaptırıp karnesi ve pasaportuyla beraber tekrardan İlçe Tarım Müdürlüğünün yolunu tuttuk. Burada uçuş ve ülkeye giriş çıkış için bir sağlık belgesi düzenleniyor. Bandrollü, imzalı ve kaşeli bu belgeyi almanız şart. Bu belge evcil hayvanınızla ilgili tüm bilgileri içeriyor. Türkiye’den çıkarken ve Kanada’ya geldiğinizde bu belge kontrol ediliyor. Bu belge de tamamlanınca uçuşa hazır oluyorsunuz. Bir önerim de gittiğiniz yerde veterinerlere referans olması açısından eski karneleri de yanınızda bulundurmanız. Ne olur ne olmaz.

Kafese mama ve su konmuyor…

Köpeğinizin kafesine yastık, battaniye vs. koyabilirsiniz hatta mutlaka koyun çünkü öbür türlü çok rahatsız edici bir deneyim olabilir. Ayrıca mutlaka bir çiş pedi serin ve onu sabitleyin. Biz pedi yastığına dikmiştik böylece her hareket ettiğinde bez oynamadan kalabildi. Kafese mama ve su koymak yasak ama merak etmeyin bu yemeden içmeden geçireceği tehlikeli derecede uzun bir süre değil.

Uçuş gününde sabahtan yola çıktık ve molamızda Leia’yı besledim ve gezdirdim. Uzun süre kafeste geçireceği için hareket etmek ona iyi gelir diye düşündüm. Havalimanında Leia’yı kafesin dışında tasmasıyla gezdirdim ve ağızlık takmadım ama sorun çıkartabilecek bir görevliye denk gelebilirsiniz bu yüzden yanınızda bulundurmanızı öneririm.

Havalimanında ilk olarak check-in noktasına gidip biniş kartımı aldım, daha sonra da Leia’nın check-in işlemleri için ayrılmış olan ayrı bir kontuara geçtim. Görevli gerekli işlemleri yaptıktan sonra ödeme noktasına gidip Leia’nın kargo ücretini ödedim ve görevliye ödeme kağıdını getirdikten sonra Leia’nın check-ini tamamlanmış oldu. Leia’yı teslim etmeden ona biraz su içirdim ve başka bir görevli bizi alıp aşağıya teslim noktasına götürdü. Burada kafes kontrol edildi, sağlık belgesi, pasaport gibi belgeler incelendi ve ayrılma vakti geldi. Kızımı öptüm ve kafesine yerleştirdim ve onu orada bırakıp uçağa doğru yol aldım.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Yaren Öner (@oneryaren)

10.5 saat süren yolculuk

10.5 saat süren upuzun bir yolculuğun ardından Toronto’ya vardık. Uçuşta dağıtılan formu doldururken canlı hayvan taşıdığınızı belirttiğiniz bir bölüm var onu işaretlemeyi unutmayın. Havalimanında büyük bagajların ve evcil hayvanların teslim edildiği ayrı bir bölüm var. Kafesi ordan teslim alıyorsunuz. Leia’yı uçuştan sonra ilk gördüğümde bolca ağlamış olduğunu fark ettim. Altına kaçırmış ve serdiğim bezi paramparça etmişti ama iyiydi. Artık oradan çıkmak için iyice sabırsızlanmıştı.

Tüm eşyalarımı ve Leia’yı alıp çıkışa ilerledim, en son kısımda pasaport ve formu kontrol edip bizi ayrı bir yere yönlendirdiler. Orada hemen Leia’nın sağlık belgesini gösterdim ve sonunda bitmişti. Bir yıldır içimizi kemiren tüm stresten kurtulup sağ salim varmıştık.

Uzun, yorucu ve stresli ama sonu bir o kadar güzel bu yolculuğu yaşayacak tüm tüylü dostların güzel bir deneyim yaşamasını diliyorum. Bol şans!

Yazar: Yaren Öner

 

View this post on Instagram

 

A post shared by LEIA (@notaprincessleia)

Köpeğimle İzmir’den Toronto’ya Yolculuk! Neler Yapmalısınız? yazısı ilk önce Kanada Geyikleri üzerinde ortaya çıktı.

Vancouver gibi pahalı ve göçmenler arasında popüler bir şehirde pandemi sonrası kiralar artmaya başladı ve buna bağlı olarak kalacak bir ev bulmak giderek zorlaşıyor. Liv.Rent’in hazırladığı Eylül ayı raporuna göre, şimdilerde Downtown bölgesinde tek odalı apartmanlar talep görüyor. Bunun nedeni Downtown bölgesinde birçok üniversite ve dil okulunun kampüslerinin bulunması ve okulların başlamasıyla öğrencilerinde ev aramaya koyulması olabilir. Kanada’ya yeni gelen biri olarak (veya henüz gelmeden bile) ev bakmaya başlamış olabilirsiniz; fakat, unutmayın ki Kanada genelinde sahte ilanlar çok yaygın ve bir aldatmaya kurban olabilirsiniz. Kanada’ya taşındığından beri çeşitli konaklama seçeneklerini bizzat denemiş biri olarak Vancouver’da kiralık daire piyasasını değerlendirerek kalacak yer arayışınızı kolaylaştırmaya çalışacağım.

Eşyalı vs. Eşyasız Kiralamak

Ekim ayı için, Vancouver’da 1-oda eşyalı daire ve 1-oda eşyasız daire fiyatları arasında $172 CAD bir fark görülüyor. Bazı mahalleler ve daire çeşitlerinde eşyalı daireler daha az fiyatlara bile kiralanabiliyor. Vancouver’da bu konuda Toronto’ya benzer bir resim çizecek gibi görünüyor.

Vancouver ‘da Bölgelere Göre Kira Fiyatları (Ekim 2021 Raporu)

Yukarıda gördüğünüz gibi Vancouver’da kira ücretleri bölgelere göre farklılık gösteriyor. Unfurnished (eşyasız) ve Furnished (eşyalı) olmak üzere, Downtown bölgesine uzaklaştıkça kira ücretleri de düşüyor.

Vancouver Kira Piyasasında Opsiyonlarım Nelerdir?

Öncelikle öğrenciler ve Vancouver’a yeni gelen bireyler için kiralık daire seçeneklerinden bahsetmek istiyorum.

·         Kiralık Ev:

İnternet üzerinden veya ilanlardan bulduğunuz geleneksel kiralık dairelerdir. Vancouver’in merkezi bölgelerinde kiralar çok yüksek olduğundan, öğrencilerin ilk evleri genellikle “basement suite” (bodrum süiti) dediğimiz müstakil bir evin bodrum katında oluyor. Genelleyecek olursak bu evler yer altında, ışık almıyor. Ev sahipleri bu tip evlerde çamaşır, kurutma, bulaşık makineleri bulundurmuyor. Ev sahibi size izin verirse, haftada 1-2 gün olacak şekilde çamaşır makinesini kullanabiliyorsunuz. Kira ücretinin içine birçok şey dahil değil. Elektrik, ısınma, Wi-Fi, cable (televizyon planı) faturaları ile kiracı ilgileniyor.

·         Kampüs Dışı Rezidans:

Aslında Türkiye’de bizim özel yurt dediğimiz konsepte çok benzer; Fakat Kanada’da hem üniversite hem de özel yurt ücretli olduğundan kampus dışı rezidans ve özel yurt terimlerinin ikisini de kullanabiliriz. Kampüs dışı rezidanslar yönetim tarafından kontrol edilen eşyalı dairelerden oluşur. Fiyatlara bütün faturalarınız (Elektrik, ısınma, Wi-Fi, vb.) dahildir. Kampüs içinde değil fakat kampüs dışında bir yurtta yaşamak size kampüste edineceğiniz gibi dostluklar sağlarken özel alan konforunu da verebilir. Kampüs dışı rezidanslarda bütçenize göre paylaşımlı oda, özel oda (paylaşılan apartmanda) ve kişiye özel apartman seçenekleri vardır. Aşağıda size Vancouver’ın merkezi lokasyonlarında bulunan rezidanslardan bahsedeceğim.

·         Homestay:

Homestay diye sıklıkta duyduğumuz terim aile yanında kalmak anlamına geliyor. Genellikle okullar öğrenciler için anlaşmalı olduğu ailelerin evlerinde bir oda ayırıyor veya öğrenciler internet platformları üzerinden kalacakları aileyi seçerek bu ailelere oda kirası ödüyorlar.

Hangi Sitelerden Kiralık Ev Bulunur?

Kiralık Ev Bulmak için Web Platformları

Alım satım siteleri (Kijiji ve Craigslist gibi) ve ev kiralamak dışında birçok şeyi satın almak veya kiralamak için kullanabilirsiniz. Bu gibi internet siteleri Kanada’da yaygın bir şekilde kullanılsa da yeni gelenlerin çok dikkatli olmasını tavsiye ederim. Çünkü Kanada’da sahte ilanlar üzerinden kimlik hırsızlığı (‘identity theft’) yaygın bir yöntem.

Bu sitelerde genellikle beğendiğiniz dairenin sahibi ile telefon veya email üzerinden direkt iletişime geçersiniz. İletişime geçtiğiniz kişiler sizden yüklü miktarda depozito ve kimlik bilgileri isterse bir sorun var demektir. Bir evi görmeden asla kişisel bilgilerinizi paylaşmamalı ve para aktarımı yapmamalısınız. Bu gibi sorular ve isteklerle karşılaşırsanız emaillere asla geri dönüş yapmayın ve bilin ki bir dolandırıcı ile konuşuyorsunuz!

Rezidanslar/Kampüs Dışı Yaşam için GEC Living

Vancouver’da şehrin ilk ve tek özel öğrenci yurdu ve öğrenciler arasında en popüler seçim olan GEC Living Rezidanslarını öneriyorum. GEC’nin websitesi üzerinden “Book Now” butonuna tıklayarak isim, soy isim ve yaklaşık giriş çıkış tarihlerinizi bildirerek email üzerinden ücret bilgisi alabilir, GEC Living şirketinin rezervasyon görevlileri ile yine email yoluyla birebir görüşebilirsiniz. Tamamen güvenli bir şekilde yeni eşyalı evinizi kısa donem (1 ay) ya da uzun donem kiralayabilirsiniz. GEC sadece öğrenciler için değil, Vancouver’da yasayan herkes için yönetim gözetimindeki apartmanlarını kiralıyor.

GEC Vancouver Öğrenci Yurdunda apartmanlar tamamen eşyalı ve mutfakta yemek yapabilmeniz için gerekebilecek her şey düşünülmüş: Buzdolabı, fırın, kahve makinesi, tencere, tabak, çatal bıçak takımı ve daha fazlası bulunuyor. Çamaşır ve kurutma makineleriniz dairenizin içinde bulunuyor ve oda arkadaşlarınız varsa sadece onlarla paylaşılıyor. Eklemek gerek, bir dairede özel çamaşır ve bulaşık makinelerinin bulunması Vancouver’da normal bir apartman dairesinin fiyatını kayda değer bir şekilde arttırabilecek, büyük bir rahatlık.

GEC Öğrenci Yurtları Vancouver ’in merkezi yerlerinde ve bilinen okullarına yakın konumlandırılmış (Downtown Vancouver, South Vancouver ve Burnaby Heights bölgelerinde). Vancouver’da eğitim görüyorsanız, okulunuzun yakınında bir GEC Rezidansına rastlayacaksınızdır ve 10-15 dakikalık bir seyahat (yürüyüş veya Skytrain) ile en kısa sürede okulunuzda olabilirsiniz.

Kampüs dışı bir apartmanda yaşamanın bir başka artısı da etkinliklerden uzak kalmamanız. Kampüste olduğu gibi sosyal etkinlikler bu rezidanslarda da yapılıyor. Sosyal medyada paylaşıldığı üzere, GEC Rezidanslarında yapılan bazı etkinlikler: Cadılar bayramı partisi, Christmas/Yeni yıl yurt dekorasyonu yarışmaları, BBQ partisi, ortak sosyal alanda video oyunu turnuvaları ve daha pek çok etkinlik.  Anlayacağınız, özel öğrenci yurtlarında Kanada kültürünü tam anlamıyla yaşayabilirsiniz ve aynı zamanda sadece kendi okulunuzdan değil, farklı okullara giden arkadaşlar da edinebilirsiniz.

GEC’nin Türk öğrencileri için yazdığım Rezidans ve Apartman tiplerini açıklayan blog yazısı için tıklayın.

Aynı zamanda, Türkiye’den Kanada’ya gelirken getirmenizi tavsiye ettiğim (Kanada’da pahalı olan) ürünler için tıklayın.

Kanada’da kampüs dışı öğrenci rezidansında yaşamı merak ediyorsanız, YouTube videoları için tıklayın.

Kiralık Daire ve Kampus Dışı Rezidans Karşılaştırma

Yukarıdaki karşılaştırma tablosunda gördüğünüz farkları bir de biz konuşalım.

·         GEC, 20’den fazla öğretim kurumu tarafından güvenilen bir kuruluş ve senelerdir Vancouver’da binlerce öğrenci ağırlamış. GEC gibi kurumsal yönetilen apartmanlardan kiralarken kafanızda soru işareti kalmasına hiç gerek yok.

·         GEC tamamen eşyalıdır: Çamaşır, kurutma ve bulaşık makineleri. Mutfak eşyaları, mobilyalar, yatak, gardırop ve daha fazlası kiraladığınız daireye dahildir. Internet platformları üzerinden kiraladığınız dairelerde genellikle bunlar dahil değildir.

·         Elektrik, ısınma, Wi-Fi, cable (televizyon planı) faturaları GEC’ye dahil iken, kiraladığınız birçok dairede sizin tarafınızdan ekstra olarak farklı faturalar halinde ödenecektir.

·         GEC apartmanları yönetim tarafından kontrol edilir. Örneğin, apartmanda herhangi bir şey bozulduğunda yönetim tarafından düzeltilir. Başka dairelerde ise bununla siz bizzat ilgilenmeli ve ücretini ödemelisiniz.

·         Daha önce bahsettiğim gibi GEC’de birçok sosyal etkinliğe katılıp arkadaş edinebilirken diğer apartmanlarda böyle bir beklentiniz olamaz.

·         Son olarak, GEC’de kısa dönemli kiralamak mümkünken diğer dairelerde en az 1 yıllık kontrat yapmak zorundasınız.

Son söz

Kanada’ya yeni geldiyseniz ve henüz çevrenizi yeterince tanımıyorsanız, (öğrenci değilseniz bile) bu rezidanslarda kalabilirsiniz. GEC Rezidansları’nda kısa dönem (1-3 ay) aileniz ile ya da tek kalıp, çevrenizi tanıyabilirsiniz. Böylece şehrin doğru bölgesinde içinize sinen bir apartman dairesi bulmak için strese girmenize gerekmez.

Sonuç olarak, Kanada’ya ilk ayak bastığınızda eşyalı olan ve fatura sorunlarını yok edebilecek özel rezidans/yurt sisteminde bir yeri tercih etmenizi tavsiye ederim. Özellikle Vancouver’a gelecekler için, GEC’nin web adresinden sağ üst köşedeki “Book Now” butonuna tıklayarak bilgilerinizi ve tahmini geliş tarihinizi girerseniz, e-posta olarak fiyatlandırma bilgisi alabilirsiniz. Diğer sorularınız ve e-posta üzerinden iletişim için reservations@gecliving.com adresi ile iletişim kurabilirsiniz (English only).

GEC’nin fiyatlarını öğrenmek için tıklayın. (Yoğunluk ve tarihlere göre değişkenlik gösterebilir).

Umarım tavsiyelerim kalacak yer stresinizi biraz olsun azaltmış ve Kanada’da konaklama seçeneklerine farklı bir gözle bakmanızı sağlamıştır. Kalacak yer arayışınızda şans sizinle olsun.

Yazar: Hazal Tiryaki

Hazal, Trinity Western University Media and Communications bolumu mezunu ve esi ile Kanada’da yaşıyor. Son yıllarda Hürriyet Gazetesi’nde eğitim ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar üzerine yazıları ve akademik çalışmaları ile (Midwest Journal of Research) meşguldü. Hazal şimdilerde GEC Rezidanslarında Marketing üzerine çalışıyor ve boş zamanlarında film izlemeyi, senaryo yazmayı, kitap okumayı çok seviyor.

Kanada Geyikleri’nin GEC ziyaretini izlemiş miydiniz?

Vancouver’da Kiralık Ev Nasıl Bulunur? Sahte İlanlara Dikkat! yazısı ilk önce Kanada Geyikleri üzerinde ortaya çıktı.

Herkesin hayatında olduğu gibi benim de hayatımda dönüm noktaları, asla unutamadığım günler, anlar var. Ama size şimdi en sonuncusu, en tazesini yazmak istiyorum. 1 ay içerisinde alınan kararlardan, yapılan araştırmalardan, 15 günde yapılan üniversite başvurularımdan, vizenin beklendiği ve asla geçmek bilmeyen 12 haftadan bahsetmeyeceğim, hayır. Kanada’ya yola çıktığım ve yaklaşık 28 olarak yaşadığım o günden bahsetmek istiyorum tam olarak.

Haydi Başlıyoruz!

Ev boşaltıldı, eşyalar toplandı, bavullar yapıldı. İmer’le (eşim) beraber bir nevi göçebe hayatına başladık aile evlerimizde. Ve uçuş günümüz geldi. “Evraklar tamam mı?”, “Ay pasaportumu bulamıyorum?”, “Bu bavullar kaç kilo gelir ki?” gibi sorularla kendimi havalimanında buldum. Sorunsuz ve hızlı diyebileceğim bir şekilde kendimi uçağa atmışım. Londra’ya ilk aktarma için geldiğimizde ilk kuyruğumuza girdik ve benim için heyecanlı serüven işte aslında o zaman başladı. Kuyrukta bekleyen yolcular kadar bence kontrol eden çalışanlar da yorgundu. Benim öğrenci olduğumu, İmer’in çalışma izninin olduğunu bir türlü anlatamadık. PCR testi sonuçlarımız görevlinin elindeyken birden bize dönüp “PCR test sonuçlarınız nerede?” diye sorması bizi biraz afallattı.  Açıkçası bir ara “Acaba benim kurduğum cümleler mi anlaşılmıyor?” diye de düşündüm. Neyse ki sorunsuz bir şekilde bu kısmı da atlattık. Bitti mi tabi ki bitmedi!

En can alıcı kısma geldik: Montreal aktarması!

Neden en can alıcı kısım çünkü Kanada sınırına geliyoruz. Burada öğrenim ve çalışma izinlerimizi alacağız. Ne demek yani bu, uğruna belgeler topladığımız, 12 hafta beklediğimiz her şey, alacağımız bu iki kağıda bağlı. Alamazsak oyun bitti. Sınır güvenlik polislerinin böyle bir hakkı varmış. Yani benim öğrenim iznim onaylandı haydi ben gidiyorum gibi bir durum yok. Benim gibi kaygılı bir insanın orada sıra beklerken nasıl bir halde olacağını, nasıl senaryolar kuracağını sanırım tahmin edersiniz. 😊

Sınır polis ofisi ana baba günü!

Uçaktan inerken İmer’le “Ooo 3 saatimiz var sınır polisinden geçer bir şeyler yer içer, duty free’de gezeriz” diyorduk, demez olaydık.

Uçaktan inince pasaport kontrolü sırasına, ArriveCan kodu kontrol sırasına, beyan formu ibraz sırasına girdik. Tam bitti artık sınır kontroldeyiz derken sınır polisi ofisinin önünde yine sıra.

Aman Allah’ım içeri bir girdik, ana baba günü. Bizim önümüzde 24 kişi var, uçağa 3 saat var ve işlem yapan sadece bir görevli var. Dedim ki “Tamam biz uçağı kaçırdık!”, hemen ertesi günkü uçak saatlerinde baktım. Sonra birden 4-5 görevli daha geldi ve sıra hızla akmaya başladı. Tam her şey yolunda gidiyor derken, bizim oturduğumuz yerin hemen önündeki gişede sesler yükselmeye başladı. Bir gerginlik bir anlaşmazlık olduğu çok açıktı. Hangi ülkeden olduğunu bilmediğim ve öğrenim izni için geldiğini konuşmalardan anladığım bir öğrenciye çok detay soruların sorulduğunu ve orada bir sorun olduğunu işittim. İşte o anda başımdan aşağı kaynar sular döküldü, kalbim çarpmaya başladı, sırtımdan terler süzülmeye başladı, elde titremeler ne ararsanız var. 😊 Hemen study letter’ımı bir daha okudum, tüm belgeleri tekrar tekrar kontrol ettim.

Derken bizim sıramız geldi!

İmer daha sakindi, bense yaprak gibi titriyordum adeta. Görevli polis son derece sakin bir şekilde pasaportlarımızı ve okuldan bana gelen belgeleri rica etti. Gerekli birkaç formu doldurdu ve hemen izinlerimizi bize teslim etti. Sanırım toplam süremiz 15 dk sürdü. Bende bir rahatlık, bir keyif, bulutların üzerindeydim. Aylardır beklediğim o belge işte şimdi ellerimdeydi 😊

Burada vize bekleyen, vizesini almış yolculuk hazırlığı yapan kişileri küçük ama etkili kişisel birkaç öneride bulunmak istiyorum:

• Eğer bağlantılı uçuş planlıyorsanız havalimanı bekleme sürelerinizi iyi hesaplayın. Özellikle Kanada’ya giriş havalimanınız için en az 3 saat ayırmanızı öneririm. Bizim işlemler kısa sürdü ancak ofiste 1 saat bekledik.
• Montreal havalimanında (diğerlerindeki uygulamayı bilmiyorum) izin belgelerinizi aldıktan sonra valizlerinizi alıp yeniden iç hatlar uçuşu için teslim etmeniz gerekiyor. Bu işlem de yaklaşık 45 dakikanızı alıyor. Son dakika uçağına koşan çok insan gördük.Öğrenim ya da çalışma izni için sunduğunuz tüm belgelerin çıktısını alın ve konu bazlı tasnif edin. Size herhangi bir belge sorulunca panik olmadan rahatça bulabilirsiniz.
• Çıktısını aldığınız belgelerin online kopyalarını da mümkünse telefonunuzda hazır bulundurun. Ne olur ne olmaz. Online kopyaları da kabul ediyorlar.
• Her zaman beyanınızı net bir şekilde yapın. Sonra başınız ağrımasın.
• Gelmeden önce güncel banka dökümünüzü İngilizce olarak mutlaka alın. Nakit para ile sınırdan geçen ve banka hesabı açarken paranın kaynağını göstermeniz isteniyor.
• Başka kişilerin konuşmalarına, onlara sorulan sorulara takılmayın hatta mümkünse dinlemeyin. Ben hata yaptım, gereksiz yere kendimi gerdim siz yapmayın. 😊
• Eğer bir göçmenlik danışmanı ile çalışıyorsanız söylediklerini asla göz ardı etmeyin. Biz bir göçmenlik danışmanı ile çalıştık ve verdiği ipuçları bizim için çok faydalı oldu. Eğer çalışmıyorsanız, resmi sitelerdeki güncellemeleri takip edin, deneyim paylaşımlarını izleyin/okuyun/araştırın. Ancak unutmayın ki sizin durumunuz size özel her zaman.Olayın heyecanı ile yeme içmeyi atlamayın.
• Cidden bunu söylüyorum sonra benim gibi beklerken tansiyonunuz düşebilir bayılmanın eşiğine gelebilirsiniz.

Uçuşun son ayağı!

Montreal’deki 3 saatin nasıl geçtiğini  gerçekten hatırlamıyorum 😊 En son makinelerden yiyecek içecek alabildik uçağa binmeden önce.

Tüm yolculuk boyunca da, yaklaşık 2 saat 30 dakika, mışıl mışıl uyuduğumu biliyorum.

Artık geldik, nihai hedefimiz St. John’stayız derken, hooop yine sıra! Yine PCR testi sonuçları kontrol edildi, yine online formlar, yine kontroller. Biz gelmeden önce online formu doldurmuştuk, bu nedenle geçişte sorun yaşamadık ancak o sırayı bekledik.

28 saatlik bir günün sonunda eve geldiğimde ise hayatımın en uzun gününüm bittiğine hala inanamıyordum.

Şimdi ise yepyeni bir maceranın başladığı yerdeyim. Bakalım neler bizi bekliyor. Hep beraber göreceğiz!

Yazar: Nevra Özören Şener

St. John’s Şehrine Uzanan O Yolculuk! yazısı ilk önce Kanada Geyikleri üzerinde ortaya çıktı.

6 Aylık Hamileyken Kanada’ya Gelmek (Bölüm 1)

Diğer yazılarımda bahsettiğim heyecan, stres ve sıkıntılarla dolu maceramızda hamileyken gittiğim dil kursuyla ve eşimin okula başlama süreciyle devam ediyorum.

Biz de, özellikle Kanada’ya gelenlerin ya da gelmek isteyenlerin çok yakından tanıdığı ILAC’a gittik. Seviye tespitinde IELTS seviyesi çıktığım için genel ingilizceden ayrılıp bu kursla devam ettim. Oldukça yoğun ve bol ödevli bir program olduğu için her ne kadar yedi aylık bir eğitim sürem olsa da sadece iki ay devam edebildim. Hamileliğim bu kadar ödevi ve sabah kalkıp metroyla gidip gelmeyi kaldıramadı. Zaten sırf vizem kolayca çıksın diye , bebeğim doğduktan sonra gidemeyeceğim bir program aldım. Bunu kursla paylaştığımda özel durumum dolayısıyla programımı bir buçuk sene ertelediler. Bu sene online olarak tekrar başladım. Çoğu derse yine kızım yüzünden katılamasam da bir şekilde tekrar alabilmiş oldum. Eşimse burada College’da post graduate düşündüğü için pathway programını tamamladı. Bu, biraz daha üst seviyelerde bir program. Çoğu college programı , pathway seviyelerini bitirenlerden dil skoru istemiyor. Eşim de bu vesileyle Lambton College’da Software and Database Developer post graduate programına başladı. Türkiye’de tam karşılığı olmayan bir lisans üstü program olan post graduate , bizdeki tezsiz yüksek lisansla benzerlik gösteriyor. Kanada’da bir çok kişinin oturum izni almak için başvurduğu bir yol. Bizim için bu güzel bir gelişme oldu. Maliyetli olsa da, inşallah sonucunun güzel olacağına inandığımız bir serüvenin başlangıcıydı.

Bu süreçte yaptığımız en büyük hata ILAC’da bir kişiyle konuşup hareket etmek oldu. Her milletin bir temsilcisi var ve genelde insanlar kendi dilinde anlaşmak için bu temsilcilerle konuşuyorlar. Bu kişiler azıcık ilgisiz ya da baştan savma cevaplar verince ortalık karışıyor. Örneğin birinci derece yakını olan biri, kurs haklarının çoğunu ya da bir bölümünü o kişiye devredebiliyor.  Bizim konuştuğumuz kişi bizi tam aydınlatmadığı için ve hatta böyle bir şeyin konusunu bile açmadığı için, benim kalan haklarımı eşime aktarmak yerine, ona yeniden bir aylık kurs almak zorunda kaldık. Sonradan haberimiz olunca, eşime haklarımdan devrettim. Bu yüzden tavsiyem bir sorun yaşadığınızda mutlaka kursun diğer yetkilileriyle de görüşmeniz.

Benim ILAC tecrübem çok iyi değildi, her yurt dışı kursu gibi maddiyat tarafı ağır basan bir yer olduğunu düşünüyorum. Ama tabiki , benim yaşadığım tecrübe ILAC’ın buradaki önemli ve büyük bir kurs olduğu gerçeğini değiştirmez. Umarım aydınlatıcı bir yazı olmuştur.

Diğer yazılarım için takipte kalın.

Sevgiler.

Not: Ülkemizde yangınlardan doğan orman ve bitki örtüsü eksikliğini kapatmak adına lütfen TEMA vakfına fidan bağışında bulunun.

“Ormansız ve ağaçsız kalan toprak vatan değildir.” ATATÜRK

Yazar: Gözde Eski Baran

@withbabyintoronto & @gzdeski

Henüz okumadıysanız serinin üçüncü yazısı olan “Hamileyken Kanada’da Doktor Bulmak” yazısına da mutlaka göz atın!

Hamileyken Kanada’da Doktor Bulmak (Bölüm 3)

Hamileyken Kanada: Yorucu Bir Dil Kursu Macerası (Bölüm 4) yazısı ilk önce Kanada Geyikleri üzerinde ortaya çıktı.

Henüz serinin ilk yazısını okumadıysanız önce onu okumanızı tavsiye ederim:

6 Aylık Hamileyken Kanada’ya Gelmek (Bölüm 1)

Hamileyken Kanada’da Doktor Bulmak

Gelir gelmez halledilmesi gereken bir mevzu olduğu için oldukça hızlı hareket ettik. Ben daha Türkiye’deyken doktor ve acente araştırmalarına başladım. Sağlık turizmi ülkemizden Kanada’ya oldukça iyi çalışıyor, sadece son derece masraflı. Her şeyi kendileri halleden oldukça tuzlu firmalar var. Kalacak yerinizden, hastaneye gidiş gelişlerinize kadar kendileri karşılıyorlar. Biz tabi ki böyle yapamazdık.

Peki nasıl bir yol izledik?

Öncelikle , Linkedln’den Kanada’da çalışan Türk doktorları bulup birkaç tanesine e-mail attım. Bir doktor geri döndü ve uluslararası hasta kabul ettiğini söyledi. Bu bizim için birinci opsiyondu, hiçbir yol bulamazsak bu doktor ile ilerleyecektik. Türk olması güzel bir artıydı fakat benim için önceliği ücreti olduğu için diğer seceneklere de bakmaya karar verdik.  Daha sonra eşim buraya geldiğinde sadece doktor ayarlayıp, aracı olan birkaç isim buldu. Bu kişiler sadece belli bir ücret karşılığında sizi doktorla tanıştırıyorlar ve başka herhangi bir işe karışmıyorlardı. Eşimin bulduğu isimlerden biriyle görüştük ve bizi bir doktora yönlendirdi. Yabancı bir doktordu ama inanılmaz tatlı dilli, hastaya son derece saygılı, açıklayıcı kısacası mükemmel birisi çıktı. Ücretinin de daha uygun olması sebebiyle kararımızı yabancı doktordan yana kullandık. Ben Türkiye’den gelirken en önemlisi; tüm tetkiklerim yapılmış ve tamamlanmış, hepsi yabancı bir doktorun da anlayabileceği şekilde açıklanmış rapor ve sonuçlarımla birlikte geldim. Bu benim işimi fazlasıyla kolaylaştırdı fakat yine de birkaç testi tekrarladık. İletişim kurmakta hiç sıkıntı çekmedim. Bazen kendi dilimde darlayabildiğim doktorları özlediğim oldu 😁

Burada Türkiye’dekinin aksine o kadar az ultrason var ki, doktorum ultrason kağıtlarını ilk gördüğünde “Ne kadar fazla, bir sorun yoktur umarım” dedi 😁 Ultrasonun benim sağlık durumumdan ötürü fazlaca yapıldığını sandı, halbuki alakası yok. Türkiye’de istersen her gün ultrason çektir, niye diye soran olmaz 😬 İtiraf etmeliyim ki, beni en çok strese sokan buydu. Bebeğimin sağlıklı olduğunu söylüyordu ama göremiyordum ve ikna olamıyordum. Düşünün, ben altıncı ayımda buraya geldim ve hiç ultrasona girmeden doğuma alındım 😁 Bu da beni buradaki hamilelik sürecinde en çok zorlayan şey oldu. Bunun dışında her hangi bir kötü tecrübe yasamadım. Doktorum aylık olarak beni muayeneye çağırdı. Bazen kuruntu yaptığım, endişeye düştüğüm zamanlar oldu. Bu endiselerimi doktorumla paylaştığımda “hamileliğin bir hastalık olmadığını, her şeyi yapabileceğimi , doğal bir süreç olduğunu’’ söylüyordu. Doktorumun rahatlığı beni her zaman rahatlattı. Türkiye’de prenses edasıyla olan doğum süreci burada inanılmaz derecede sakin ve paniksiz ilerliyor ve siz de akışa uyuyorsunuz.

Bir sonraki yazımda burada hamileyken bir dil kursuna devam edişimi anlatacağım. Takipte kalmayı unutmayın!

Yazar: Gözde Eski Baran

@withbabyintoronto & @gzdeski

Henüz okumadıysanız serinin dördüncü yazısı olan “Hamileyken Kanada: Yorucu Bir Dil Kursu Macerası” yazısına da mutlaka göz atın!

Hamileyken Kanada: Yorucu Bir Dil Kursu Macerası (Bölüm 4)

Hamileyken Kanada’da Doktor Bulmak (Bölüm 3) yazısı ilk önce Kanada Geyikleri üzerinde ortaya çıktı.