Kanada’da okumak istiyorsan ya da çocuğunun buraya gelmesini planlıyorsan, son iki yıldır “öğrenci kotası” haberlerini mutlaka duymuşsundur. Asıl tablo ise Atlantik eyaletlerinde daha sert çıkıyor: Association of Atlantic Universities (AAU) verilerine göre bölge üniversitelerindeki uluslararası öğrenci sayısı, 2024’te başlayan federal kısıtlamalardan bu yana neredeyse yüzde 48 geriledi.
Yalnızca bir yıllık değişime bakarsan da manzara net. AAU’nun 2026–27 ön kayıt anketine göre Atlantik’teki tam zamanlı yabancı (visa) öğrenci sayısı 16.795’ten 13.775’e indi; yani geçen yıla göre yaklaşık 3.020 kişi, yüzde 18 daha az. Kısaca: kota “hedeflenen yavaşlama”dan daha derin bir düşüş getirmiş durumda.
Rakamlar ne diyor?
AAU’nun 14 Ekim 2026 tarihli ön kayıt tablosu, okul okul farkı da gösteriyor:
- Cape Breton University: uluslararası öğrenci sayısı yaklaşık yüzde 45 düşmüş (2.531’den 1.388’e)
- Nova Scotia toplamı: yaklaşık yüzde 26 azalma
- Dalhousie ve Memorial University gibi büyük kurumlarda da ciddi düşüşler var
- New Brunswick görece daha yumuşak etkilenmiş; yine de bölge geneli eksi
Federal hükümet kısıtlamaları duyururken büyümenin kontrol altına alınmasını ve sistemin “istismar”a açık hale gelmesini engellemeyi hedeflemişti. Eski Göçmenlik Bakanı Marc Miller, Ocak 2024’te “Enough is enough” diyerek dengeyi korumak istediklerini söylemişti. AAU ise bugün Atlantik’in hedeflenen yüzde 35 civarı düşüşün de ötesinde etkilendiğini vurguluyor.
Neden Atlantik daha çok yara aldı?
AAU CEO’su Ava Czapalay, sorunun sadece üniversite kasasına indirgenemeyeceğini söylüyor. Uluslararası öğrenciler kampüste kalmakla yetinmiyor; çoğu çalışıyor, gönüllü oluyor, mahallede alışveriş yapıyor. Öğrenci azalınca:
- küçük işletmeler ve yerel hizmetler zayıflıyor,
- kampüs ve şehirdeki sosyal katkı azalıyor,
- mezuniyet sonrası iş gücü “borusu” daralıyor.
Atlantik zaten yaşlanan iş gücü ve göç ihtiyacıyla boğuşuyor; geçen yıl eyaletlerin nüfusunun 2020’den beri ilk kez gerilediği de not edilmiş. Czapalay’ın ifadesiyle üniversiteler, buraya gelip katkı sunacak nitelikli öğrencileri bulmak için çok çalışıyor — ama federal “tek beden herkese uyar” yaklaşımı, bölgedeki vize onay oranlarını ülkenin geri kalanına göre daha düşük tutuyor olabilir. Onun sorusu net: “Bizim üniversitelerimiz güvenilir. Neden onay oranımız aynı değil?”
Newfoundland and Labrador Başbakanı Tony Wakeham da aynı çizgide: eyalet üniversitesinin daha fazla uluslararası öğrenciye ihtiyacı olduğunu, Ottawa’daki kısıtların değişmesi gerektiğini söyledi. Memorial University için federal hükümete başvuracağını belirtti.
Senin için pratik anlamı ne?
Eğer Türkiye’den Atlantik’e (Halifax, St. John’s, Fredericton, Charlottetown vb.) bakıyorsan, haber hem uyarı hem fırsat gibi okunabilir:
- Program ve kontenjan tarafında bazı okullarda yer açılmış olabilir; ama study permit onayı hâlâ sıkı.
- “Ucuz şehir, sakin kampüs” avantajı duruyor; fakat yerel ekonomi ve iş imkânı öğrenci sayısına bağlı dalgalanıyor.
- Ontario veya B.C. ile kıyaslarken yalnızca harç ve kira değil, vize onay ihtimali ve mezuniyet sonrası iş de masaya gelmeli.
- IRCC’nin AAU açıklamasına hemen yanıt vermediği belirtiliyor; yani politika kısa vadede yumuşamayabilir.
Kısaca: Kanada hâlâ dünya için güçlü bir eğitim destinasyonu; ama Atlantik’teki bu düşüş, “herkese açık, bol kontenjanlı” dönemin kapandığını bir kez daha hatırlatıyor. Planını 2024 öncesi varsayımlarla kuruyorsan, güncellemenin tam zamanı.
Kaynak: The Canadian Press / 650 CKOM – Ottawa’s international student cap hurting Atlantic universities
